Algemeen

Honderdjarige Ger Wienesen nog goed bij de tijd

ALMELO - Welke honderdjarige kan zeggen dat hij of zij nog wekelijks boodschappen doet? De Amelose eeuweling Ger Wienesen draait zijn hand er niet voor om. Hij vierde maandag in de Castelloflat zijn honderdste verjaardag. Naast zijn stoel liggen een mobiele telefoon en een iPad. “Als ik wat wil weten, zoek ik het via Google op.” 

Ger Wienesen is maandag honderd jaar geworden.

De tafel staat vol met bloemen en kleine cadeaus. De burgemeester is langs geweest voor felicitaties en werd getrakteerd op taart. “Met de Kerst was hij hier boven en toen heeft hij gezegd dat hij zou komen als ik honderd zou worden. En hij heeft zij woord gehouden”, zegt Wienesen trots. 

Ruim dertig jaar woont hij nu in de Castelloflat. Sinds twee jaar alleen. Zijn vrouw Corrie was zijn grote steun en toeverlaat. Ze hebben elkaar voor de Tweede Wereldoorlog ontmoet in de Ten Catestraat in Amsterdam, waar beiden zijn geboren. Ger werkte eerst als conducteur, daarna bij de technische dienst in de werkplaats. Hij nam deel aan de Februaristaking en dook daarna twee jaar onder op een boerderij in Lintelo. “Door zwarthemden (NSDAP) ben ik opgepakt.” Verder wil hij dit stuk van zijn verleden niet oprakelen. “Het is geweest.”

Grote liefde
Na de oorlog zocht hij zijn grote liefde Corrie weer op. Ze trouwden niet veel later en verhuisden in 1947 naar Borculo, waar Ger een carrosseriebedrijf begon. “Later hebben we in Zutphen een bedrijf laten bouwen en hebben we een bedrijf in Enschede gekocht.” Eind jaren tachtig vond Ger het genoeg en stopte ermee. Het echtpaar verhuisde naar Almelo, om daar samen te genieten van hun oude dag. “Ik vind het heel erg jammer dat we geen kinderen hebben gekregen.”

Van stilzitten was echter geen sprake. Tot tien jaar geleden was Ger actief in de Almelose samenleving. Samen met zijn vrouw zong hij bij het Hagenkoor. Daarnaast bezorgde Ger maaltijden van Tafeltje Dekje bij senioren die in De Koppel en De Hofkamp wonen. “Maar dat eet ik nu echt niet hoor”, benadrukt hij. “Kennissen nemen af en toe eten mee, waardoor hij zo’n twee keer per week een maaltijd klaar heeft staan. Boodschappen doet hij nog zelf en dan koopt hij een kant en klare maaltijd voor zichzelf”, weet nicht Tineke Duivenbode. “Hij rijdt nog een elektrische auto en heeft een scootmobiel.”

Ger heeft altijd veel aan sport gedaan, tennis en voetbal. Tien jaar geleden stond hij nog op de tennisbaan en op zijn 85ste speelde hij zelfs nog een partijtje tennis tegen zijn nicht Tineke. “Hij heeft mijn vrouw toen verslagen en dat moet ik nog steeds aanhoren”, zegt neef Henk. 

Bij de tijd
Tineke en haar man Henk kijken al zo’n twintig jaar om naar Ger. “We wonen sinds twee jaar in Duitsland, maar hebben eerst in Spanje gewoond. Ik denk dat hij samen met Corrie een stuk of acht keer bij ons is geweest. Tot drie jaar geleden kwamen ze bij ons op bezoek, met het vliegtuig”, vertelt Tineke. Ze omschrijft haar oom dan ook als energiek en doortastend. “En hij heeft goed voor zijn vrouw gezorgd.”

Vijf jaar gelden werd het hechte paar van elkaar gescheiden. Corrie werd dementerend en verhuisde naar Het Meulenbelt. Twee jaar geleden is zij overleden, op 98-jarige leeftijd. “We zijn ruim zeventig jaar getrouwd geweest. Sinds zij er niet meer is, doe ik niets meer aan muziek.” 

Zijn dagen komt Ger nu voornamelijk door met sport op de tv kijken: voetbal, tennis, atletiek, golf. Met familie heeft hij voornamelijk contact via Whatsapp. En eens in de twee weken rijden Henk en Tineke vanuit Duitsland naar Almelo. Ger: “Als er iets is, kan ik ze altijd bellen.”

Door corona zat een groot feest er niet in. Als het aan Ger ligt, gaat zijn honderdste verjaardag niet stilletjes voorbij. “Als het coronavirus afgelopen is, gaan we met het hele ploegje ergens eten. Daar kijk ik graag naar uit.”