Algemeen

Split Level Men-Women sluit de deuren
‘Modekoning’ Wieger De Vries stopt na 50 jaar

ALMELO - Wieger de Vries (73) kan er zich maar moeilijk een voorstelling van maken. Over een paar maandjes is zijn winkel Split Level Men-Women geschiedenis. Want na 50 jaar stopt de ‘modekoning’ met zijn modezaak. Niet omdat hij ernaar verlangt. “Ik ben nog nooit met chagrijn of tegenzin aan het werk geweest. Nog altijd niet. Het is meer mijn hobby dan werk. Maar ik moet toch een keer stoppen.”

Een halve eeuw geleden was de toen 23-jarige Wieger assistent inkoper bij een modezaak in Friesland en kreeg in die functie contact met de verkoper van mooie kostuums. Het klikte tussen die twee. Die verkoper had het stoute plan opgevat om in Almelo met een boetiekje te beginnen en stelde De Vries voor om het samen te doen. Jong en voor niets of niemand bang hapte hij toe.

Dat boetiekje werd Blue Eye in de Grotestraat Noord. In de rekken hingen voor Almelose begrippen volstrekt nieuwe ‘hippie’ kleren, die De Vries vond in exclusieve ateliertjes in Frankrijk. De boomlange verkoper met wapperende haren en grote baard introduceerde in Blue Eye ook een compleet nieuwe winkelcultuur. Klanten werden als vrienden begroet, er werd getutoyeerd, mensen kregen koffie of thee en – als het erg koud was – pruttelde de snert op de potkachel. “Er werd ook gerookt in die winkel. Tussen de nieuwe kleding. Iedereen rookte, dus dat maakte niet uit. De verkoop liep als vanzelf, ik hoefde er bij wijze van spreken niets voor te doen.”

In 1979 diende zich een buitenkansje aan: de compagnons konden tegenover Blue Eye het pand van Hehenkamp-House of Lords kopen. Ze hapten onmiddellijk toe en namen het pand grondig onderhanden. Double Face was geboren. “Er was plek voor een winkel in het midden-hoog segment in Almelo. Voor wat nettere kleding met mooie merken als SHE, Marco Polo, Bogie, Inwear en Matinique. We reisden heel Europa door: Düsseldorf, Milaan, Parijs, Kopenhagen. Overal probeerden we het exclusieve verkooprecht te krijgen.”

Kunst in etalages

In 1991 scheidden de wegen van De Vries en diens zakenpartner en begon Wieger, met steun van zijn vrouw Marlien, het huidige Split Level Men-Women in het pand van kantoorboekhandel Van der Veen. Het pand onderging een transformatie en Wieger en Marlien introduceerden behalve kleding kunst in de etalages en in de winkel.

De inmiddels befaamde gastvrijheid ging nog een stapje verder dan het kopje koffie of thee. “Als mensen aan het einde van de middag zeiden dat ze wel genoeg koffie hadden gehad, dan trokken we een flesje wijn open en haalde Marlien wat lekkers.”

Steun en kartrekker

De komst van Split Level Men-Women betekende een belangrijke impuls voor de toen nog noodlijdende ‘Kop van Zuid’. Wieger en Marlien de Vries ontpopten zich als kartrekkers voor de middenstand aldaar en waren maatschappelijk zeer actief. Ze ijverden voor de opwaardering van hun straat, introduceerden leuke activiteiten en werden de motor achter de campagne om de bioscoop aan het Amaliaplein te bouwen. Niet onbelangrijk; ze steunden als lokale ondernemers een flink aantal goede doelen en acties. Stichting de Klup Twente profiteerde, het Naturhus idem en zo klopten tal van kleinere en grotere initiatieven nooit vergeefs aan hun deur. 

Het bereiken van de 65-jarige leeftijd was voor Wieger geen aanleiding om op te houden. Integendeel. “Nee, nee, het was totaal geen belasting, nog altijd niet. Ik ben 73, maar dat past niet bij me. Eerder 59. Ik kan het me nog niet voorstellen dat dit over een paar maanden er niet meer is”, zegt hij al zwaaiend met zijn armen om zich heen. “Ik heb zelfs voor de zekerheid nog maar een beetje wintercollectie ingekocht. Je weet maar nooit.”

Opheffingsuitverkoop

Niettemin: na Pasen start de opheffingsuitverkoop bij Split Level Men-Women met flinke kortingen op de hele, splinternieuwe voorjaars- en zomercollectie. In juli moet de winkel leeg zijn. Marlien nam al eerder afscheid van de winkel. Maar wat moet een man wiens winkel zijn hobby is? “Het zal enorm wennen zijn. Maar zeker méér zeilen, meer het water op. Meer reizen ook. Marlien en ik hebben vrienden in Frankrijk waar we eigenlijk nooit naar toekonden. We gaan ook graag naar Denemarken en Zweden, daar woont familie en daar komen we heel graag. En voor mij persoonlijk geldt: gelukkig ben ik gezond en kan ik mensen helpen. Daar is dan ook tijd voor.”